...هر که در این حلقه نیست زنده به عشق

زمانی که  فکر میکنی تو هفت آسمون یه ستاره هم نداری

یکی یه گوشه دنیا هست که واسه دیدنت لحظه شماری میکنه

                                                                     مریم

پس از اون غروب رفتن اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر تو بیا شروع من باش

شب و از قصه جدا کن چکه کن رو باور من

خط بکش رو جای پای گریه های آخر من

اسمت و ببخش به لبهام بیتو خالیه نفسهام

قد بکش رو باور من زیر سایبون دستام

خواب سبز رازقی باش عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب تو طلوع زندگی باش

من پراز حرف سکوتم خالی ام رو به سقوطم

بی تو و آبی عشقت تشنه ام کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم آرزوی خفته باشم

تو نذار آخر قصه حرفم و نگفته باشم

ترک آزارم نکردی ترک دیدارت کنم

آتش اندازم به جانت بس که آزارت کنم

قلب بیمار مرا بازیچه میپنداشتی

آنقدر قلبت بیازارم تا که بیمارت کنم

همچون دیوانگان در کوی و بازارت کشم

کهنه کالایت بخوانم بی خریدارت کنم

بعد از این لاف و فا و دوستی با کس مزن

پرده از رویت بگیرم تا که رسوایت کنم